wat in mijn kop zit, blijft daar. dus als ik besluit de marathon te lopen, gebeurt dat ook. maar is dat wel slim? ik ben een slak, 85 kilo bij 1 meter 95 en dat logge lijf (hardlopers zijn doorgaans stukken kleiner en vele kilo's lichter dan ik ben) moet maar liefst 4,5 uur in beweging blijven. en hoe bouw je zulks op, zonder dat je 5 à 6 dagen in de week wilt/kunt trainen met uitgebalanceerde voeding en alles? (wie het nog niet weet: ik ga niet aan de super foods, alcohol drink ik sowieso niet veel en een vette bek is onweerstaanbaar. en: geen schema's. gewoon drie keer per week rennen, soms vier keer; met een lange duurloop, een duurloop op 10-kilometersnelheid en een fartlek. sinds vorige week zie ik wel een sportcoach, om mijn conditie, stabiliteit en flexibiliteit te verbeteren. verder doe ik het op mijn manier. basta.) een week van gedwongen rust heeft mijn planning wel enigszins overhoopgegooid. wat ik in mijn oren heb geknoopt: probeer een reeks gemiste trainingen niet als een kip zonder kop in te halen. dus liep ik vandaag geen 28, maar 21 kilometer. op valentijnsdag loop ik mijn eerste dertiger, tijdens de groet uit schoorl run. de organisatie stelt in haar reglementen dat deelnemers aan de 30 kilometer het 20-kilometerpunt binnen 2 uur en 23 minuten (bruto!) moeten zijn gepasseerd; doen ze dat niet dan moeten ze vanaf dat punt het parcours van de halve marathon afleggen. de laatste deelnemer vertrekt negen minuten na de eerste, dat houdt in dat ik over 20 kilometer niet meer dan 2 uur en 14 minuten mag doen. vandaag liep ik een halve marathon in 2 uur en 14 minuten. na afloop was ik nog behoorlijk fris. wat zit ik me eigenlijk druk te maken?
een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...
Heerlijk herkenbaar allemaal. Ook ik ga in april mijn eerste marathon lopen dus ook druk met trainingen en loopjes ed.
BeantwoordenVerwijderenVeel succes nog met de laatste weken maar komt vast helemaal goed (aan de voorbereiding ligt het in ieder geval niet!).
grt, Madelon Vink