perry sport failliet! ogodogodogod

ik betrap mezelf erop dat ik mijn sportgarderobe (lees: hardloopcollectie) beter op peil houd dan mijn dagelijkse (kantoor)kloffie. toen ik me afgelopen zaterdag wilde omkleden voor het etentje dat mijn ouders hadden georganiseerd vanwege hun 50-jarige huwelijksfeest, raakte ik lichtelijk in paniek: ik had van tevoren te weinig kleding voor die gelegenheid gewassen. heb ik daarentegen getraind, dan gaat die zweterige troep onmiddellijk de wastrommel in. nog wat sportkleding van de mrs erbij en hop, daar gaat weer een miniwasje op 40 graden. toen ik deze week via het nederlandse persbureau, dat mij en mijn collega's van binnen- en buitenlands nieuws voorziet, vernam dat perry sport over de kop dreigde te gaan (hetgeen inmiddels is gebeurd) schoot ik opnieuw enigszins in de stress. en waar moet ik nu voor mijn hardloopkleding naartoe? perry mag dan in het 'dodelijke midden' zitten, deze hardloper van bijna middelbare leefijd geeft niet bijster veel om uiterlijk hardloopvertoon. als er maar genoeg schone shirts in de kast liggen voor de volgende training. nu de trainingen elkaar sneller opvolgen en ik ook eens per week door een coach onder handen wordt genomen (iets met core), gaat het hard. dus ik hoop dat perry sport een doorstart maakt, sowieso in arnhem. gelukkig heb ik af en toe geluk bij de outlet van intersport en uiteraard heeft mijn stad de echte hardloopwinkels binnen de grenzen, zoals run2day en runnersworld, maar laten we eerlijk zijn: goedkoop zijn de tricootjes en broekjes bij die laatste twee speciaalzaken niet. ik kom er zeker voor goede schoenen, maar 60 euro voor een shirt gaat me echt te ver. het geld groeit me niet op de rug. speaking of which, mijn rug vindt het onderhand tijd worden dat die marathon gelopen wordt. mijn rug is mijn achilleshiel, al sinds mijn tienerjaren. onder het lopen merk ik er weinig van, maar na afloop gaan er hevige verwijten vanuit dat lichaamsdeel naar de rest van h.j. van veen, geboren 25 december 1969 te meppel - alsof mijn rug steun zoekt bij de rest om de hakken eens flink in het zand te zetten. ik houd het er maar op, dat ik de komende weken even door de zure appel moet heen bijten. dus dat doe ik dan ook maar. en ja-ja-ja, ik zal een beetje oppassen. een beetje.