Doorgaan naar hoofdcontent

mijn eerste dertiger

trainen in een wedstrijd. ik ben daar niet zo goed in. steevast loop ik te hard van stapel. deed ik dat gisteren in schoorl ook tijdens de groet uit schoorl run? ik ben geneigd ja te zeggen. 'schoorl' was mijn eerste dertiger als voorbereiding op de marathon in enschede. ik had niet bepaald een vlekkeloze voorbereiding vanwege gedoe met spieren en neuropathie, waardoor ik in training een sprong maakte van 24 naar 30 kilometer. bovendien maakte ik bij het omkleden een beginnersfoutje. ik smeerde wel mijn liezen en tepels in met vaseline, maar ik vergat mijn voeten. het weer was pet; er viel geregeld regen en tussen 13 en 19 kilometer hadden we een stevige noordoostenwind tegen. voor het eerst tijdens een wedstrijd gunde ik me onderweg tijd om eens lekker om me heen te kijken. en, wauw! lopen door de duinen bij schoorl is werkelijk een belevenis! ik besloot na de start een kilometertijd te lopen van rond de 6:05 en dat zo lang mogelijk vast te houden. de redenen daarvoor? een tempo van boven de 6 minuten is een snelheid die ik al geruime tijd loop in de aanloop naar enschede en ik wilde weten waar ik sta, twee maanden voor de grote dag. de tweede reden is minder chique en daarvan geef ik de organisatie een beetje de schuld. je mag alleen de 30 kilometer lopen indien je op tijd bij het punt van 20 kilometer bent; in mijn geval was dat na 2 uur en 2 minuten (nettotijd), dat moest uiterlijk 2:13 zijn. ik was behoorlijk rap voor mijn doen. uiteraard heb ik begrip voor een limiet, want er stond nog een officieel nk voor de 10 kilometer op het programma en de wegen en de paden moeten op een gegeven moment weer worden vrijgegeven voor het verkeer. hoe dan ook, vanwege mijn trainingsopbouw voor enschede wilde ik op valentijnsdag mijn eerste dertiger lopen. nadat ik het 20-kilometerpunt was gepasseerd en ik begon aan de extra lus ging het tempo omlaag - ik was tevreden, want ik was 10 minuten voor het kritieke moment voorbij het 20-kilometerpunt. mijn hoofd vond het mooi geweest en de benen gaven mijn bovenkamer groot gelijk. nabij 25 kilometer schoot er een kramp in mijn linkerkuit, waardoor ik nog iets verder werd teruggeworpen. op zich niet zo verwonderlijk, ik ging voorbij het punt van mijn verste afstand ooit. ik kwam zeiknat, moe maar zeer voldoen over de meet in een voor mij fraaie 3:08'21. van tevoren had ik twee eindtijden in mijn hardloopboekje genoteerd: 3:06 en 3:10. en guess what: tussen mijn snelste en langzaamste kilometer zaten uiteindelijk maar 53 seconden. na afloop ving een apetrotse mrs. me op, samen met vriend m. m. en zijn partner l. wonen vlakbij en bij hen thuis werd ik nog even in de watten gelegd. ik kreeg heerlijke soep, twee broodjes, ik mocht onder de douche dan wel in bad en ik kreeg een koud biertje voor de mrs en ik de terugreis naar arnhem aanvaardden. wat was het een mooie dag. schoorl, dank je wel! tot ooit! ps: wat die beginnersfout betreft, ik had na afloop drie blaren.
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...
4 reacties
Meer lezen

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...
Een reactie posten
Meer lezen

een nieuw avontuur: henri runs canada

het is vier dagen na de marathon van enschede. de spierpijn is uit mijn lichaam verdwenen, maar ik durf nog geen rondje te joggen. ik wacht tot zondag wanneer mijn weekenddienst voorbij is. minstens. en een halfuurtje, hooguit. de afgelopen dagen gingen voorbij in sneltreinvaart en ik voelde me euforisch en terneergeslagen tegelijk. collega's, vrienden, familie, loopmaatjes bedolven me onder complimenten voor het volbrengen van de marathon; ik voelde me een koning - ik was, nee, ik ben een marathoner! maar, en dat stemde me droevig, de reis was voorbij - de reis die begon op de bank voor de tv toen ik voorzichtig bij mijn vrouw informeerde wat ze ervan zou vinden als ik een marathon zou lopen? 'dan ga je eerst maar naar de dokter voor medisch advies', antwoordde ze droogjes. 'we hebben er niks aan als je dood neervalt.' ruim 13 maanden later ga ik op zoek naar een nieuw avontuur. jullie komen niet meer bij als ik verklap dat dit loopje amper 7 kilometer bestrijkt, m...
1 reactie
Meer lezen