Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

is het nou een pr of niet?

met de mrs uit voor een etentje had ik een avondje voor mezelf. ik had de keuze uit de bioscoop, netflix, een stukje fietsen, een boek of de kroeg. of hardlopen!

ik keek de afgelopen anderhalve week op inschrijven.nl voor een avondloopje in de buurt. in de buurt is voor mij een autorit van maximaal 45 minuten. maar veel geluk leek ik niet te hebben, de meeste evenementen waren overdag. uiteraard had ik gewoon mijn schoenen kunnen aantrekken en gaan lopen. dat doe ik sowieso ongeveer duizend kilometer per jaar.

maar af en toe snak ik gewoon naar een wedstrijdje. voor mezelf, anderen zijn toch sneller. ik heb maar één voorwaarde: geen modderfiguur slaan. dat betekent in dit geval, dat de speaker niet een kwartier moet wachten tussen de voorlaatste en de laatste (ik dus).

er bleef één loopje over: de genneperhuysloop. 10 kilometer verhard, onverhard en gras. gras? hmm... laten we het maar proberen, dacht ik. nog nooit in limburg gelopen en gennep was de afslag haps-mill-oeffelt van de a7…
Recente posts

ken je die mop van die wedstrijd in utrecht?

stel: je traint voor de kwart marathon van utrecht. je hebt nog nooit verder gelopen dan 8 kilometer, dus die laatste 2,5 kilometer moeten op wilskracht. dat gaat je lukken, dat weet je. je hebt een ijzersterke wil, er staat publiek langs de kant, het is schitterend loopweer en je wordt toegejuicht door familie en vrienden. je dochtertje heeft zelfs een spandoek gemaakt.
maar onderweg merk je dat er iets niet klopt. je kijkt op jouw hardloophorloge: het aantal kilometers loopt maar op en dat ene woord is in de verste verte niet te zien. het woord finish.
nadien hoor je van iedereen om je heen dat je geen 10,5 kilometer hebt gelopen maar 15. onbestaanbaar, maar het gebeurt. het gebeurde zondag in utrecht. tweeduizend lopers zijn misleid.
maar het ging ook fout voor lopers op de halve marathon, en daar deed ik aan mee. 


bekijk de kaart. iets voorbij het punt van 16 kilometer zie je dat deelnemers aan de halve marathon naar links moeten; ze moeten een lus maken. 
bij dat punt ben ik ron…

de februariloop van bennekom

en zo sta je, niet bepaald goed voorbereid, aan de start van een halve marathon. de februariloop in bennekom. er staat een harde wind, maar de eerder die week voorspelde regen blijft waarschijnlijk uit. laten we het maar proberen.

ik loop niet veel halve marathons: je moet er behoorlijk veel kilometers voor maken en alleen bij een marathon zitten ze in het schema. en als ik jullie eraan herinner dat ik slechts twee marathons heb voltooid, dan weten jullie genoeg.



ik ben meer een type van rondjes van een uur of anderhalf - met mijn tempo komt dat neer op afstanden tussen 10 en 15 kilometer. maar soms heb je gewoon iets extra's nodig en als een marathon veel te ver voor je is (je hebt geen tijd om al die lange duurlopen te doen of welk excuus je ook maar verzinnen kunt), is een halve marathon ook een idee.

ik had tot vorige maand te weinig kilometers in de benen. maar toen ik in de gaten kreeg dat de februariloop in bennekom aanstaande was en ik geen weekenddienst bleek te hebben, h…

425 euro voor stichting leukemie

met zondag de halve marathon van egmond voor de boeg, waar ik de kwart marathon loop, heb ik de inzameling voor stichting leukemie beëindigd.

ik wil alle gulle gevers bedanken. dankzij jullie heb ik 425 euro kunnen overmaken.

heel erg veel dank!

cancer sucks!


gelukkig nieuwjaar (of voor het goede doel maar weer?)

tv kijken vlak voor oud en nieuw is terugblikken. de lijstjes. de beste, de hoogste, de laagste, de diepste, de verste.

maarten van der weijden, die kwam ver. maar niet ver genoeg. toch vind ik hem een held - de elfstedentocht zwemmen. welke idioot doet dat nou?

van der weijden kwam in de laatste week van december op tv met dionne stax. ze blikten terug op dat knotsgekke avontuur.

maarten handelt uit schuldgevoel; hij kreeg kanker en is er nog, anderen kregen kanker en wonen nu ergens boven. dat schuldgevoel, dat heb ik ook wel een beetje. waarom ben ik er nog wel en gingen die andere heren, samen met mij eind 1996, begin 1997 op zaal, dood?

ik heb inmiddels drie hardloopwedstrijden voor het goede doel gelopen met een totale opbrengst van zo'n vijfduizend euro. ik ben een trots mens.

voor de kwart marathon tijdens de halve marathon van egmond had ik me al ingeschreven toen van der weijden in zijn terugblik van 2018 langskwam.

'egmond' is op 13 januari.

kijkend naar van de…

kletsen en rennen met hedwig

ze is hardloopvriendin van het eerste uur: hedwig. en toch, vandaag treffen we elkaar pas voor de tweede keer. zij woont daar en ik woon hier, het is lastig plannen soms. maar digitaal steken we geregeld naar elkaar een duim op.

vandaag is ze hier, hier dat wil zeggen mijn nieuwe woonplaats. hedwig groeide op in arnhem en kent ook velp goed. 'een vriendinnetje van mij woonde in jouw straat', zegt ze bij binnenkomst.

onze date staat al geruime tijd en vandaag is het zover: we verkennen een klein stukje van de veluwezoom. op kletstempo. vooral voor haar, zeg ik erbij. hedwig is veel sneller dan ik ooit worden zal. dat heeft niet alleen met aanleg te maken, ook met aspiraties. hedwig heeft al diverse marathons onder de 3:30 staan en dan weet je - die vrouw kan lopen.

volgend jaar loopt hedwig zowel in tokyo als in londen de marathon, voor beide races ingeloot - de bofkont.

terug naar vandaag. het weer is fantastisch voor ons lopers; het is droog en niet te koud en de flanken van …

en opeens zit je eerste trail erop

ze hadden me allemaal gewaarschuwd: je gaat dit leuk vinden, trailrunning is gaaf, een trail is zoveel mooier dan een rondje door de stad. ik had steeds een beetje meewarig geknikt, want lopen over fiets- en voetpaden en geasfalteerde wegen was mijn wereld.

bos- en zandpaden waren om over te wandelen en bij elke plas water zocht ik als aangeschoten wild naar de eerste de beste ontsnappingsroute. en over modder had ik het liever helemaal niet.

je weet niet wat je mist...

en dus stond ik zaterdag, dank je wel rinske, voor het eerst aan de start van een trailrun van 18 kilometer. de echte diehards kozen voor 28 of 44 kilometer.

of ik er geen zin in had? integendeel. ik zou deelgenoot worden van bijna 75 jaar geschiedenis, want ik volgde de route van geallieerden die vanaf de ginkelse heide (ik mocht op papendal beginnen - 44 kilometer door bos en over heide was te veel van het goede) hun weg zochten naar 'de brug' in arnhem.

ik beleefde market garden, een beetje, een heel klein b…