ik laat me de komende tien weken tot de marathon van enschede bijstaan door een persoonlijke coach. een tip min of meer van loopmaatje hedwig die zelf gezegend is met de begeleiding door tweevoudig marathonwinnaar in new york german silva (bekend van het eventjes verkeerd lopen, vlak voor de finish). via twitter kwam ik in contact met @sportlijfcoach, waarachter de naam van monique kuijpers schuilgaat. monique is sport. zonder sport geen monique, zonder monique geen sport. twee weken geleden zou ik al een proefles van haar krijgen, maar dat ene uur hebben we alleen maar geluld; dat krijg je als je als journalist in sportkledij en gewapend met een aantekeningenboekje en pen afspreekt. gisteren was het zover. ik was van tevoren wat bezorgd, ik had juist een week zonder inspanning achter de rug na een pijntje ter hoogte van mijn rechterenkel. was mijn marathon in gevaar? over ruim twee weken moet ik in schoorl aan de start staan voor mijn eerste dertig. een training weliswaar maar toch. ik ben nog nooit geblesseerd geweest en ik bereid me al een jaar voor op de marathon. monique stelde me gerust - geen oefeningen waarbij mijn enkel zou worden belast. wat wel? (kick)boksen, gewichtheffen, balansoefeningen, strekoefeningen. 'de komende tijd gaan we oefeningen doen die je lichaam sterker maken, waar je flexibeler van wordt en explosiever. je hebt een prima duurvermogen, maar we gaan je conditioneel nog sterker maken', zei monique. de proefles was voorbij voor ik het in de gaten had - vele oefeningen, onder meer met een bosubal, waren onwennig voor mij, want ik ging voorheen alleen maar naar buiten om een stukje te rennen. 'geen paniek', verzekerde monique. 'de volgende keer zul je zien dat alles een stuk gemakkelijker gaat.' ik ben benieuwd naar de vorderingen in de komende cruciale trainingsweken. ik houd jullie op de hoogte.
ps: wil je zien wat monique doet met de bosubal? FILMPJUH!
een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...
Reacties
Een reactie posten