Doorgaan naar hoofdcontent

lopen voor de leuk in mei

weer een hardloopmaand voorbij. ik heb in mei 136 kilometer afgetikt en dat zijn evenveel kilometers als in december. ik heb aan twee wedstrijden deelgenomen, de pinksterrun in brummen werd voor de eerste keer gehouden en de veluwezoomloop stond voor de 18e keer op het programma. wat is de veluwezoomloop een prachtig evenement, langs de rand van het nationale park, door voornamelijk bosgebied over schitterende paden en met onverwachte ontmoetingen met schotse hooglanders. hopelijk deelt de organisatie, av gelre in dieren, na deze editie weer medailles uit na afloop ;-); ik liep in dieren na de zevenheuvelenloop van afgelopen jaar mijn tweede officiële wedstrijd over 15 kilometer. ik verbeterde mijn gelopen tijd in nijmegen met 24 seconden. mijn pr op deze afstand staat nu op 1 uur, 20 minuten en 47 seconden. in de tussentijd verbeterde ik bovendien mijn beste 5 kilometertijd (25:00) en 10 kilometertijd (52:22). mijn actie voor stichting leukemie loopt boven verwachting. de teller staat op dit moment op 1433 euro en dat had ik bij de start, begin deze maand, niet durven dromen. de inzameling beleeft op 20 september tijdens de dam tot damloop (10 engelse mijl) haar hoogtepunt wanneer stichting leukemie het eindbedrag van alle 50 inzamelaars bekendmaakt. vorig jaar haalden ze 10.000 euro op. tot die voor mij speciale dag staan er geen wedstrijdloopjes op de kalender voor mij. ik wil tot die tijd mijn duurlopen weer wat uitbreiden, misschien dat een loop van 25 tot 28 kilometer mogelijk is. zo'n afstand heb ik nog nooit volbracht, mijn verste loop is 22,6 kilometer. maar ik heb geen keus dan dit jaar verder te lopen dan ik ooit heb gedaan. alles staat namelijk in het teken van mijn missie: de marathon op 17 april 2016 in enschede. het aftellen is begonnen! nu al? ja.
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...
4 reacties
Meer lezen

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...
Een reactie posten
Meer lezen

een nieuw avontuur: henri runs canada

het is vier dagen na de marathon van enschede. de spierpijn is uit mijn lichaam verdwenen, maar ik durf nog geen rondje te joggen. ik wacht tot zondag wanneer mijn weekenddienst voorbij is. minstens. en een halfuurtje, hooguit. de afgelopen dagen gingen voorbij in sneltreinvaart en ik voelde me euforisch en terneergeslagen tegelijk. collega's, vrienden, familie, loopmaatjes bedolven me onder complimenten voor het volbrengen van de marathon; ik voelde me een koning - ik was, nee, ik ben een marathoner! maar, en dat stemde me droevig, de reis was voorbij - de reis die begon op de bank voor de tv toen ik voorzichtig bij mijn vrouw informeerde wat ze ervan zou vinden als ik een marathon zou lopen? 'dan ga je eerst maar naar de dokter voor medisch advies', antwoordde ze droogjes. 'we hebben er niks aan als je dood neervalt.' ruim 13 maanden later ga ik op zoek naar een nieuw avontuur. jullie komen niet meer bij als ik verklap dat dit loopje amper 7 kilometer bestrijkt, m...
1 reactie
Meer lezen