Doorgaan naar hoofdcontent

een splinter, wtf!

een wandeling. in het bos. bij rozendaal. eikenbladeren van afgelopen jaar die vergaan. takken. omgevallen boompjes. insecten. bandensporen van mountainbikes. mensen met honden. hallo. dag, dag. mooi weertje hè? vogels fluiten. en dan. opeens. au! pijn. heel, heel kort. maar pijn. in de dikke teen van mijn rechtervoet. ik heb iets in mijn sandaal, zeg ik tegen mijn vrouw. ik doe de teva uit, haal hinkelend mijn rechterhand door de sandaal. niets. de wandeling gaat verder. de pijn neemt af maar blijft hinderlijk. zullen we een softijsje nemen, vraag ik. de eerste van het jaar. mijn vrouw en ik nemen er een in velp. ik met chocoladetopping, mijn vrouw met aardbeiensiroop. dan naar huis. lopen door het huis gaat moeilijk. ik denk aan komende zondag. de halve marathon. de stevensloop. ruk. kak. eerst eten. en boer zoekt vrouw. de tv show. andré rieu bij ivo niehe. 'boeien'. ik wacht geen minuut langer nu. een zwarte punt. onder de huid. een splinter. sterilon. heet water. een speld en een pincet. het lijkt een eeuwigheid te duren. mijn teen kleurt rood. peuteren. blijven peuteren. de pincet nog maar een keer. voorzichtig optillen en vastklemmen. drie pogingen. vier. vijf. en dan een gevoel van bevrijding. een harde dennennaald. van anderhalve centimeter. ik haal opgelucht adem. en pak een pleister.

Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

corona in de achtertuin

hardlopen in coronatijd... wat een gedoe. ik loop met een grote boog om mensen heen, als het even kan alleen rechtuit -  iets voorbij de rotonde bij het pannenkoekenrestaurant van strijland in rheden weer terug en dat is dan weer 10 kilometer op de teller. ik vind het helegaar niks. bleib zu hause, restez à la maison, blijf thuis, houd 1,5 meter afstand van een ander. ik kan onze, overigens in deze tijd uitermate managementeske, premier mark rutte bijna niet meer horen. maar zolang de ziekenhuizen vol liggen en er mensen doodgaan, sommigen overlijden wel heel erg snel als je sociale media een beetje volgt, heb ik mijn bek te houden en afstand te bewaren. maar ik moet bewegen. dus dan maar naar de rotonde en weer huiswaarts. vorige week kreeg ik opeens een maffe inval - als mark rutte wil dat we à la maison restez-en , waarom dan niet hardlopen in mijn eigen achtertuin? ik kan lopen in een cirkel met een omtrek van 10 meter; dus dat zijn dan 1000 rondjes om 10 kilometer t...
Een reactie posten
Meer lezen

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...
4 reacties
Meer lezen

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...
Een reactie posten
Meer lezen