hardlopen voor de leuk

mijn hart maakte deze week een sprongetje. nou gebeurt dat gelukkig wel vaker, maar de reden van deze innerlijke uiting van vreugde deel ik hier graag: er komt wellicht een hardloopevenement voor mij in het buitenland aan. de marathon van new york? neen. berlijn? ook niet. cyprus? ochi (ja, dat is inderdaad nee in het grieks). ik ga volgend jaar misschien hardlopen in canada; op mijn trouwdag, in de plaats waar ik met de mrs in het huwelijksbootje ben gestapt. dat gebeurde destijds stiekem. inmiddels is iedereen die het moet weten wel op de hoogte. in 2016 is het tien jaar geleden dat de mrs en ik elkaar op 18 september het jawoord gaven in whistler, brits-columbia . weken waren we bezig met de, vooral administratieve, voorbereidingen. volgend jaar willen we onze huwelijksreis overdoen; we gaan naar dezelfde plekjes en misschien komen we weer in contact met de mensen die ons in 2006 zo hartelijk hebben ontvangen. wat maakt me zo blij? op 18 september 2016 vindt in whistler de terry fox...

twee hardloopwedstrijden in acht dagen. dat stond begin dit jaar niet op de planning. maar wat een fijne dagen heb ik achter de rug! het begon allemaal op 20 september in de hoofdstad. na het zien van de medaille van de editie 2014 van de dam tot damloop zei ik tegen mijn vrouw: ik houd niet van hardlopen in grote groepen, maar deze medaille wil ik ook. en zo geschiedde. ik liep bovendien voor een goed doel (foto midden), sponsors hadden zich uitermate gul getoond. mijn blijdschap was onmeetbaar. nogmaals dank; ik verval in herhaling. slechts een week na deze 10 engelse mijlen tussen amsterdam en zaandam stond ook de posbankloop op het programma. want, daar had ik tegen de zomer mijn zinnen op gezet, vanwege het fraaie parcours, misschien wil de mooiste 15-kilometerwedstrijd van het land. en zo geschiedde andermaal (foto boven). ik liep een persoonlijk record op deze afstand, wederom maakte een euforisch gevoel zich van mij meester. (als inwoner van arnhem had ik eigenlijk op 13 sept...

de dam tot damloop zit erop. wat een feest! (bijna) overal langs de route tussen amsterdam en zaandam stonden mensen de deelnemers toe te juichen. er klonk muziek uit werkelijk alle hoeken, kieren en gaten, volwassenen en kinderen deelden water en fruit uit en onderweg kreeg je zelfs als je wilde een douche. vlak na het vertrek klonk in de ijtunnel gejuich onder de lopers, in een 'voorwaarts deinzende' massa honderden meters voor je, ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. terwijl ik de route bij het bestuderen vooraf wat saai vond. maar ja, op kaarten staan geen mensen en hoor je ook geen geluid. ik vond er bovendien van tevoren wat van, een hardloopevenement waarbij de aankomst in een andere plaats is dan aan het vertrek. en je spullen dan? hoe kom je zaandam weer uit als je er nog nooit bent geweest? issues die achteraf de moeite van het overpeinzen niet waard zijn; organisatie le champion heeft alles tot in de puntjes voor elkaar. het was sowieso een memorabele dag. 20 septem...

nog een paar nachtjes slapen en dan gaat het gebeuren. samen met tienduizenden hardlopers doe ik mee aan de dam tot damloop - 10 engelse mijlen van amsterdam naar zaandam. het wordt na de cascaderun in hoogeveen mijn tweede wedstrijd buiten de provincie gelderland. toen ik een jaar geleden allerlei selfies zag met die mooie medaille van de editie van 2014, wist ik: dat pronkstuk wil ik ook! maar ik zou dat niet cadeau krijgen; de afstand van 10 mijl (16,09 kilometer) is het probleem niet, de inschrijving wel. die is een digitale, zenuwslopende loterij. alsof je met 1 miljoen mensen tegelijkertijd jacht maakt op 10 vrijkaartjes voor een ontmoeting met barack obama, all expenses paid . gelukkig behoorde ik als niet-lid van organisatie le champion (leden mogen zich eerder inschrijven dan niet-leden) tot de gelukkigen. ik ben erbij! trainen voor een van de populairste hardloopevenementen van het land hoef ik niet, aangezien ik graag loopjes van 15 tot 21 kilometer afleg. maar een uitd...

mijn shirt voor de dam tot damloop op de twintigste. dank sponsors!

het is gelukt vandaag een afstandsrecord te vestigen. mijn rondje van 25,13 kilometer voltooide ik in de stromende regen en die omstandigheden had ik vanaf ongeveer 10 kilometer. lopen in de regen hoeft helemaal niet vervelend te zijn; mijn lichaam warmt minder snel op en ik hoef daardoor minder te drinken. ik had vooraf weliswaar de waterzak helemaal gevuld met sportpoeder en water, maar na afloop zag ik dat de zak nog voor bijna driekwart gevuld was. dus drink ik de inhoud nu maar op, weggooien is zonde. deze week heb ik me ingeschreven voor de groet uit schoorl run en het wordt mijn eerste wedstrijd van het nieuwe jaar; ik wil 30 kilometer voltooien en met de run van vandaag in de benen (en het hoofd!) heb ik er vertrouwen in. deze tocht is de eerste serieuze test voor mijn einddoel: de marathon van enschede die twee maanden later op het programma staat. ik verwacht in schoorl overigens een emotionele race; 'groet uit schoorl' zou een thuiswedstrijd voor jeroen cliteur zi...