Doorgaan naar hoofdcontent

een marathon, ook leuk

twee hardloopwedstrijden in acht dagen. dat stond begin dit jaar niet op de planning. maar wat een fijne dagen heb ik achter de rug! het begon allemaal op 20 september in de hoofdstad. na het zien van de medaille van de editie 2014 van de dam tot damloop zei ik tegen mijn vrouw: ik houd niet van hardlopen in grote groepen, maar deze medaille wil ik ook. en zo geschiedde. ik liep bovendien voor een goed doel (foto midden), sponsors hadden zich uitermate gul getoond. mijn blijdschap was onmeetbaar. nogmaals dank; ik verval in herhaling. slechts een week na deze 10 engelse mijlen tussen amsterdam en zaandam stond ook de posbankloop op het programma. want, daar had ik tegen de zomer mijn zinnen op gezet, vanwege het fraaie parcours, misschien wil de mooiste 15-kilometerwedstrijd van het land. en zo geschiedde andermaal (foto boven). ik liep een persoonlijk record op deze afstand, wederom maakte een euforisch gevoel zich van mij meester. (als inwoner van arnhem had ik eigenlijk op 13 september ook moeten meedoen aan de bridge to bridgeloop, maar drie medailles in drie weekends kan mijn hardloopkleerhanger niet aan.) en vandaag is het 1 oktober, eindelijk moet ik misschien zeggen. 1 oktober 2015 is een datum die al geruime tijd door mijn hoofd spookt; nee, geen wedstrijd of zelfs maar een training - het is dag dat de inschrijving start voor de marathon van enschede. om 7.27 uur kreeg ik het verlossende mailtje van de organisatie dat ik over 6 maanden en 15 dagen aan de start wordt verwacht voor 42.195 meter hardlopen. twee halve marathons om en door enschede (foto onder). na 1 oktober 2015 is nu 17 april 2016 mijn richtpunt geworden. ik heb ook een richttijd voor die dag, maar die geef ik (nog maar) niet prijs. wel wat anders: mijn verste afstand is thans 25 kilometer. de komende maanden moet ik daar 'even' wat aan doen. keep you posted. ps: ja, ik weet dat een week voor enschede de marathon van rotterdam is. ook leuk. doe vooral mee.
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...
4 reacties
Meer lezen

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...
Een reactie posten
Meer lezen

een nieuw avontuur: henri runs canada

het is vier dagen na de marathon van enschede. de spierpijn is uit mijn lichaam verdwenen, maar ik durf nog geen rondje te joggen. ik wacht tot zondag wanneer mijn weekenddienst voorbij is. minstens. en een halfuurtje, hooguit. de afgelopen dagen gingen voorbij in sneltreinvaart en ik voelde me euforisch en terneergeslagen tegelijk. collega's, vrienden, familie, loopmaatjes bedolven me onder complimenten voor het volbrengen van de marathon; ik voelde me een koning - ik was, nee, ik ben een marathoner! maar, en dat stemde me droevig, de reis was voorbij - de reis die begon op de bank voor de tv toen ik voorzichtig bij mijn vrouw informeerde wat ze ervan zou vinden als ik een marathon zou lopen? 'dan ga je eerst maar naar de dokter voor medisch advies', antwoordde ze droogjes. 'we hebben er niks aan als je dood neervalt.' ruim 13 maanden later ga ik op zoek naar een nieuw avontuur. jullie komen niet meer bij als ik verklap dat dit loopje amper 7 kilometer bestrijkt, m...
1 reactie
Meer lezen