de dam tot damloop zit erop. wat een feest! (bijna) overal langs de route tussen amsterdam en zaandam stonden mensen de deelnemers toe te juichen. er klonk muziek uit werkelijk alle hoeken, kieren en gaten, volwassenen en kinderen deelden water en fruit uit en onderweg kreeg je zelfs als je wilde een douche.
vlak na het vertrek klonk in de ijtunnel gejuich onder de lopers, in een 'voorwaarts deinzende' massa honderden meters voor je, ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. terwijl ik de route bij het bestuderen vooraf wat saai vond. maar ja, op kaarten staan geen mensen en hoor je ook geen geluid.
ik vond er bovendien van tevoren wat van, een hardloopevenement waarbij de aankomst in een andere plaats is dan aan het vertrek. en je spullen dan? hoe kom je zaandam weer uit als je er nog nooit bent geweest? issues die achteraf de moeite van het overpeinzen niet waard zijn; organisatie le champion heeft alles tot in de puntjes voor elkaar.
het was sowieso een memorabele dag. 20 september was de apotheose van maanden van trainen, maar vooral van het inzamelen van geld voor stichting leukemie.nl - na de finish schudde ik voor de eerste keer de hand van de animator van deze goededoelenclub. we waren beiden blij - hij met het ontvangen bedrag van bijna 2800 euro, ik omdat ik het mocht geven. geven is veel leuker dan krijgen, daar ben ik wel achter.
ik kon verder mijn goede vriend m. naar de eindstreep loodsen, al had hij het na 10 kilometer (en bij dtd moet je dan nog 6!) al zwaar en moest hij op karakter door.
ik heb het allemaal met liefde gedaan: getraind, gebedeld, gegeven en gelopen met m.
nu heb ik mijn benen gisteravond verteld dat ze zondag al weer aan de bak mogen: dan wachten de 15 zware kilometers van de posbankloop. het antwoord van mijn loopmaatjes volgde vanochtend bij het opstaan. ik mag vanavond even langs bij eva, mijn sportmasseur.
Reacties
Een reactie posten