Doorgaan naar hoofdcontent

canada: check. wat nu?

okay, that's done. de terry fox run in canada krijgt een vinkje op de bucketlist. what's next? eigenlijk hoef ik er niet lang over na te denken. de bladeren verkleuren, de lucht wordt frisser, evenals de kop. ik houd niet van hardlopen in de warmte. de tijd die is aangebroken, is mijn seizoen: het najaar. ik heb me ingeschreven voor drie herfstloopjes, waaronder de zevenheuvelenloop in nijmegen die na mijn absentie van vorig jaar niet mag ontbreken. het is weliswaar erg druk onderweg met die tienduizenden fanaten, maar juist het parcours, de omgeving en de goede sfeer maken de zevenheuvelenloop voor mij een van de mooiste uitdagingen in mijn directe omgeving. morgen ga ik de route maar weer eens verkennen op mijn vrije donderdag. nu is dat slap gelul, want ik hoef het parcours niet te verkennen. ik kan de loop bijkans met mijn ogen dicht - ik ben er zo graag. ik woon in arnhem, maar als ik op de zevenheuvelenweg loop, daarna op de meerwijkselaan en even later hotel erica passeer, voel ik me pas echt thuis. zou ik een import-arnhemmer zijn die zich import-nijmegenaar voelt? bestaat zoiets? de zevenheuvelenloop is niet mijn eerste najaarswedstrijd. eerst wacht op 29 oktober de holterberg. ik doe mee aan de 10 kilometer van de diepe hel holterbergloop, hetgeen inhoudt dat ik ren van holten naar nijverdal. deelnemers aan de 10 kilometer moeten parkeren in nijverdal en worden vervolgens met een bus van de organisatie naar de start in holten gebracht. (zou het een bus van de oad zijn?) mijn derde en laatste loop de komende maanden is de 15 kilometer van de montferland run in 's-heerenberg op 4 december. veel over gehoord, nooit meegedaan, aan de diepe hel holterbergloop trouwens ook niet. eigenlijk ben ik als wedstrijddeelnemer een groentje, ik heb bovendien de gave mee te doen aan wedstrijden waarbij aan de finish geen medaille voor de deelnemers klaarligt. volgend jaar maar eens een stuk of 15 medailles scoren ;-), waaronder een voor het voltooien van een halve marathon. ik weet alleen nog niet welke.

Reacties

Populaire posts van deze blog

corona in de achtertuin

hardlopen in coronatijd... wat een gedoe. ik loop met een grote boog om mensen heen, als het even kan alleen rechtuit -  iets voorbij de rotonde bij het pannenkoekenrestaurant van strijland in rheden weer terug en dat is dan weer 10 kilometer op de teller. ik vind het helegaar niks. bleib zu hause, restez à la maison, blijf thuis, houd 1,5 meter afstand van een ander. ik kan onze, overigens in deze tijd uitermate managementeske, premier mark rutte bijna niet meer horen. maar zolang de ziekenhuizen vol liggen en er mensen doodgaan, sommigen overlijden wel heel erg snel als je sociale media een beetje volgt, heb ik mijn bek te houden en afstand te bewaren. maar ik moet bewegen. dus dan maar naar de rotonde en weer huiswaarts. vorige week kreeg ik opeens een maffe inval - als mark rutte wil dat we à la maison restez-en , waarom dan niet hardlopen in mijn eigen achtertuin? ik kan lopen in een cirkel met een omtrek van 10 meter; dus dat zijn dan 1000 rondjes om 10 kilometer t...

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...