ren je een stukje mee?

het leven is een kwestie van vallen en opstaan. dat is met hardlopen niet anders. loopmaatje h. viel vandaag, gelukkig valt de schade mee. het zal je maar gebeuren: drie weken voor de marathon van rotterdam moet je afhaken door een stom ongelukje. h. staat op 10 april gewoon aan de start, mits er verder geen rare dingen gebeuren. succes h! loopmaatje c. doet niet mee aan rotterdam, zij heeft andere interesses: trailroutes lopen. maar zij gaat momenteel daadwerkelijk met ups and downs door het leven. vanmorgen liepen we samen een rondje van ruim 12 kilometer. dat vond ze fijn, zei ze vooraf en ze herhaalde het na afloop. wie in de put zit, doet er goed aan te bewegen dan wel te sporten, zegt bijvoorbeeld de hardlopende psychiater bram bakker. c. had een soortgelijke tip gehad: ga niet op de bank zitten, je komt er niet meer vanaf. en dus blijft ze rennen. (en ze kan onderweg nog gewoon kletsen ook.) lang geleden maakte ik een soort van crisis door, nou ja crisis, ik zal het niet erger maken dan het is. maar het ging niet goed met mij en dat zag mijn vrouw ook. ik zei tegen haar: ik moet wat doen, ik ga hardlopen. ik trok oude runners aan, die lagen nog ergens in een kast. vrij snel kreeg ik last van mijn knieën, de schoenen waren gewoon versleten, dus kocht ik een nieuw paar. de klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. ik zal jullie een geheimpje verklappen: ik vind het leven af en toe best wel moeilijk. door te rennen kan ik daaraan ontsnappen en creëer ik mijn eigen wereld. en het hardlopen levert bijzondere (online)vriendschappen op met bijzondere mensen. wat dat betreft wordt het hoog tijd dat er na mijn marathon op 17 april, als de klus is geklaard, eens een ontmoeting komt met enkele fijne mensen die ik door het delen van mijn belevenissen hier en op mijn facebookpagina (een beetje) heb leren kennen. wat vinden jullie van dat idee? en dan uiteraard ook een stukje hardlopen. rennen doe je soms alleen. maar weet dan, dat er altijd wel iemand met je meegaat.