'boobies! if you have it, flaunt it!' met die quote kreeg nieuwslezeres eva jinek nederland aan haar... uh voeten. ze bereidde zich op zomaar een dag in maart 2009 voor op het presenteren van een middageditie van het nos journaal; de belichting en het geluid moeten getest, staan de camera's goed? dat werk. eva zei iets over haar borsten, terwijl de camera liep. de beelden belandden 'per ongeluk' op het internet. de rest is geschiedenis - waarschijnlijk konden jullie je niet eens meer herinneren dat de beelden bestonden. graag gedaan.
eva heeft haar boezem, ik heb mijn benen. die zijn vandaag voor het eerst blootgesteld aan de zon open lucht na een lange winterslaap. temperatuur in de dubbele cijfers, dus ik besloot het erop te wagen; vrijdag is het ook nog eens rokjesdag dus een tegenprestatie is graag geleverd. een leuke route voor de boeg in de bossen rond het openluchtmuseum, burgers' zoo en schaarsbergen, dus wie doet je wat? (wederom mijn dank aan corine d.b. te a.)
ik publiceerde vooraf een foto van mijn harige stelten op facebook, laten we zeggen dat de reacties 'positief' waren. je hebt wel veel haar, merkte iemand op. tja, het resultaat van ruim dertig jaar sparen. zulks gooi je niet zomaar weg. ik begrijp nu beter waarom meisjes met een paardenstaart een traan laten als ze hun haar laten afknippen voor het goede doel. aan mijn benen geen polonaise, de tondeuse blijft in de toilettas.
op mijn kruin wordt de spoeling weliswaar dun, maar mijn benen zijn rijkelijk bedeeld. ik heb haar! if you have it, flaunt it (nee, geen uitroepteken, maar een punt).
ps: er zit ook wat op mijn rug, daar ben ik minder gelukkig mee. ik werk aan een oplossing.
een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...

Heerlijk is dat hè, om weer in een korte broek te trainen (al moet ik eerlijk zeggen dat ik al vaker in korte broek heb gelopen dit jaar). Maar de zon maakt het toch net iets lekkerder =)
BeantwoordenVerwijderen