er is een hardloper doodgegaan

facebookvrienden die dezelfde afbeelding plaatsen, een foto van een zonsopkomst - het zou een warme dag worden. anderen reageren met hartjes, kusjes en het woord sterkte. er is een hardloper doodgegaan, zo blijkt. ik ben nieuwsgierig, want gelet op de personen die reageren moet ik hem of haar hebben gekend. niet veel later komt de klap. het is jeroen. jeroen, de loper die zo'n beetje het zwaarste jaar van al mijn kennissen met hardloopschoenen achter de rug had. (met hem heb ik kort geblogd over hardlopen in de vorm van een digitale briefwisseling op een community op facebook. het aantal lezers bleef achter en we besloten er een punt achter te zetten.) jeroen verloor zijn geliefde aan kanker en besloot voor haar een marathon te lopen. ik had onlangs besloten hem na de zomer te vragen samen met mij als voorbereiding op mijn race in enschede in schoorl te rennen. lekker dichtbij huis voor hem, want de duinen, het helmgras en het zand waren zijn loopmaatjes. we zouden nader kennismaken, zo stelde ik me dat voor, en misschien wat hardloopideeën uitwisselen. en wie weet zou ik hem kunnen overhalen eens op de posbank te trainen. het komt er niet van, want jeroen is er niet meer. vorige week was zijn fiets nog gejat. hij stond niet in voor de gevolgen als hij zijn fiets zou vinden met de dief op de pedalen, meldde hij op facebook. grapjas. op twitter wensten we elkaar de laatste weken vrijwel dagelijks 'goedemorgen'. daarmee maakte jeroen telkens bijna een einde aan mijn ochtendhumeur. maestro, het ga je goed, die ontmoeting doen we een andere keer. groetjes aan miriam.