Doorgaan naar hoofdcontent

ik was in het vondelpark

ik ben in het vondelpark geweest! om te rennen! ja, duh? ik ben een provinciaaltje, mensen. ik woon in een gebied waarvan randstedelingen zeggen dat je uren onderweg bent om er te komen. nou, een uur. met het openbaar vervoer. wel correct in- en uitchecken. laat ik daarmee maar eens beginnen. ik was onderweg naar huis en wilde uitchecken voor de metro en inchecken voor de trein op station amstel toen de 'paal' zei: 'u bent al in/uitgecheckt.' pardon? wees duidelijk. ben ik in- of uitgecheckt? ik vertrouwde het niet en hield mijn ov-kaart nogmaals voor de paal. de trein naar nijmegen stond al gereed en die wilde ik niet missen. de paal herhaalde de boodschap. dat heb ik in het provinciale arnhem nou nooit, zulk gedoe. ik stapte in en ging zitten. hopelijk geen conducteur tot aan utrecht; daar kon ik even uitstappen en checken of ik correct was ingecheckt. so far so good. 'station utrecht!' snel uitstappen en zoeken naar een paal. geen paal. boven dan. boven geen paal. dus de stationshal in. ha, een paal. 'u bent ingecheckt.' 'ké! ik heb zwartgereden van amsterdam-amstel tot utrecht-centraal. sorry ns. haal ik de trein nog? ja, ik haal de trein nog. trage hardlopers als ik sprinten niet, maar een goede conditie hebben we wel ;-). ruim drie uur eerder: wat een kast van een huis, wat wonen ze mooi! ik heb een hardloopdate met h. geboren en getogen in het provinciale arnhem, de plaats waar ik woon - laten we het toeval noemen. h. en ik, we kennen elkaar alleen van social media en 1 zakelijk telefoongesprek. wat een prettig iemand! ze schenkt beste koffie en we keuvelen eerst voordat we het vondelpark onveilig maken - dat laatste willen meer mensen overigens, het is er gezellig druk. buiten wijst h. op de container waar haar dochtertje j. gisteren tegenaan knalde. gevolg: arm in het gips. dat leek mij als kind gaaf om eens met gips rond te lopen, het is er tot op heden nooit van gekomen - afkloppen. verderop in het park gaat het voornamelijk over hardlopen, hardlopen en hardlopen. 'zullen we nog een rondje, geen last van je blessure?' we zullen en nee, mijn hamstring houdt zich koest. volgende week staat de halve marathon van leiden op de agenda en ik verklap dat ik na de marathon van enschede maximaal 13,6 kilometer in een run heb aangetikt. ach, ik wil die medaille gewoon hebben. klaar! op het terras bij een fraaie uitspanning gaat het gesprek verder: over schema's, coaches, gewicht, tijden, ambities, eten, drinken én: wie-kent-wie-en-wie-doet-wat-in-deze-hardloopwereld. daarna de wandeling terug naar haar huis, waarna ik na een snelle douche en een fijne nababbel terugloop naar het metrostation weesperplein om in te checken voor de treinreis naar het verre arnhem. de moraal van dit verhaal? zwartrijden is best wel vet (maar niet te lang, kinderen) en ik had een geweldige ochtend ;-). dank je wel, h! gaan we vaker doen. dit. fijne hardloopmaat! ps h!: de start van de halve marathon van leiden is in de breestraat. laten we het toeval noemen.
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...
4 reacties
Meer lezen

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...
Een reactie posten
Meer lezen

een nieuw avontuur: henri runs canada

het is vier dagen na de marathon van enschede. de spierpijn is uit mijn lichaam verdwenen, maar ik durf nog geen rondje te joggen. ik wacht tot zondag wanneer mijn weekenddienst voorbij is. minstens. en een halfuurtje, hooguit. de afgelopen dagen gingen voorbij in sneltreinvaart en ik voelde me euforisch en terneergeslagen tegelijk. collega's, vrienden, familie, loopmaatjes bedolven me onder complimenten voor het volbrengen van de marathon; ik voelde me een koning - ik was, nee, ik ben een marathoner! maar, en dat stemde me droevig, de reis was voorbij - de reis die begon op de bank voor de tv toen ik voorzichtig bij mijn vrouw informeerde wat ze ervan zou vinden als ik een marathon zou lopen? 'dan ga je eerst maar naar de dokter voor medisch advies', antwoordde ze droogjes. 'we hebben er niks aan als je dood neervalt.' ruim 13 maanden later ga ik op zoek naar een nieuw avontuur. jullie komen niet meer bij als ik verklap dat dit loopje amper 7 kilometer bestrijkt, m...
1 reactie
Meer lezen