Doorgaan naar hoofdcontent

ken je die mop van die wedstrijd in utrecht?

stel: je traint voor de kwart marathon van utrecht. je hebt nog nooit verder gelopen dan 8 kilometer, dus die laatste 2,5 kilometer moeten op wilskracht. dat gaat je lukken, dat weet je. je hebt een ijzersterke wil, er staat publiek langs de kant, het is schitterend loopweer en je wordt toegejuicht door familie en vrienden. je dochtertje heeft zelfs een spandoek gemaakt.

maar onderweg merk je dat er iets niet klopt. je kijkt op jouw hardloophorloge: het aantal kilometers loopt maar op en dat ene woord is in de verste verte niet te zien. het woord finish.

nadien hoor je van iedereen om je heen dat je geen 10,5 kilometer hebt gelopen maar 15. onbestaanbaar, maar het gebeurt. het gebeurde zondag in utrecht. tweeduizend lopers zijn misleid.

maar het ging ook fout voor lopers op de halve marathon, en daar deed ik aan mee. 



bekijk de kaart. iets voorbij het punt van 16 kilometer zie je dat deelnemers aan de halve marathon naar links moeten; ze moeten een lus maken. 

bij dat punt ben ik rond 12.30 uur. maar, ik word geconfronteerd met een splitsing - er gaan lopers rechtdoor, er gaan lopers naar links. ik besluit rechtdoor te gaan, maar na enige tijd dringt het tot me door dat ik verkeerd zit. opeens heb ik 19 kilometer afgelegd, terwijl ik niet zo gek veel eerder nog 5 kilometer moet. ik kijk achter me, ik zie lopers met een groen startnummer (deelnemers aan de halve marathon), ik zie lopers met een blauw startnummer (de kwart marathon). 

ik kijk nog eens, niet alleen achter mij, maar ook voor me, naast me. het moeten enkele tientallen lopers zijn. dan wederom het besef: we liepen allemaal 'binnendoor'.

ik begin inwendig te vloeken, want ik weet dat ik bij de streep geen 21,1 kilometer zal hebben afgelegd. ik neem me meteen voor: zodra ik de medaille binnen heb en ik kan voorbij de hekken langs de meute, de drukte uit, dan zoek ik een plek op om alsnog die gemiste kilometer te volbrengen. ik doe mee aan een halve marathon, dan loop ik ook een halve marathon.

zo zijn hardlopers. 

ik stuur een whatsappje naar de mrs. een boodschap over een bizarre finish in utrecht en dat ik bij thuiskomst haar alles zal vertellen. maar bij thuiskomst vertelt ze mij juist alles. die afgesneden kilometer was een peulenschil. 'weet je wat er op de kwart marathon is gebeurd?' uh, nee. vertel.

die avond krijg ik een mailtje van de organisatie: gefeliciteerd met je tijd van 1 uur en 55 minuten op de halve marathon. 

was dat 21,1 kilometer geweest, dan had ik mijn pr op die afstand verpulverd! eindtijd via de gps van mijn garmin: 2.01.31. dat lijkt er meer op.

ps: onderweg veel steun gehad van het publiek, in het bijzonder van schoonzus, neefje en zwager. kanjers! FILMPJUH!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

corona in de achtertuin

hardlopen in coronatijd... wat een gedoe. ik loop met een grote boog om mensen heen, als het even kan alleen rechtuit -  iets voorbij de rotonde bij het pannenkoekenrestaurant van strijland in rheden weer terug en dat is dan weer 10 kilometer op de teller. ik vind het helegaar niks. bleib zu hause, restez à la maison, blijf thuis, houd 1,5 meter afstand van een ander. ik kan onze, overigens in deze tijd uitermate managementeske, premier mark rutte bijna niet meer horen. maar zolang de ziekenhuizen vol liggen en er mensen doodgaan, sommigen overlijden wel heel erg snel als je sociale media een beetje volgt, heb ik mijn bek te houden en afstand te bewaren. maar ik moet bewegen. dus dan maar naar de rotonde en weer huiswaarts. vorige week kreeg ik opeens een maffe inval - als mark rutte wil dat we à la maison restez-en , waarom dan niet hardlopen in mijn eigen achtertuin? ik kan lopen in een cirkel met een omtrek van 10 meter; dus dat zijn dan 1000 rondjes om 10 kilometer t...

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...