Doorgaan naar hoofdcontent

5 rondes door aalten

het ligt nergens en toch is het er leuk, niet in de laatste plaats omdat een geliefde collega er woonachtig is. aalten is gewoon een leuk plaatsje in de achterhoek. en je kunt er lekker lopen in mei tijdens de gerard tebroke memorial (filmpjuh!).

(c) nieke hoitink.


deze loop, ter nagedachtenis aan deze geweldenaar, voert deelnemers over diverse afstanden - ik koos zaterdag voor de 10 kilometer - door het centrum. en kinderen mogen door winkels en andere ontspanningsgelegenheden.

aalten dus.

ik kende aalten niet, dus verkende ik zaterdag ruim voor het startschot het parcours; er zaten enkele venijnige klimmetjes in. maar waar klimmetjes zijn, zijn ook afdalinkjes. aalten is een parcours waar snel wordt gelopen, beloofde de organisatie op haar website.

dat is correct. tijdens mijn race als #backrunner werd ik door de latere winnaar frank futselaar uit arnhem twee keer ingehaald. maar die had amper 30 minuten nodig voor die 5 rondes van 2 kilometer, ik iets minder dan 53 minuten.

weten jullie wel hoe snel dat is voor iemand als ik? 52 minuten en 50 seconden! vooraf had ik ingeschat dat ik met mijn voorbereiding en capaciteiten misschien net onder de 60 minuten kon finishen; da's toch mooi 10 kilometer per uur.

er kwamen zaterdag 101 deelnemers aan de 10 kilometerrace over de eindstreep. de laatste loper, sieb (uit 1966) uit aalten (iedereen kende hem en juichte voor hem en zijn verste afstand tot dan toe was 7 kilometer) deed er 57 minuten over.

wat een klasbak die sieb.

voor de uitslag, klik hier.

Reacties

Populaire posts van deze blog

corona in de achtertuin

hardlopen in coronatijd... wat een gedoe. ik loop met een grote boog om mensen heen, als het even kan alleen rechtuit -  iets voorbij de rotonde bij het pannenkoekenrestaurant van strijland in rheden weer terug en dat is dan weer 10 kilometer op de teller. ik vind het helegaar niks. bleib zu hause, restez à la maison, blijf thuis, houd 1,5 meter afstand van een ander. ik kan onze, overigens in deze tijd uitermate managementeske, premier mark rutte bijna niet meer horen. maar zolang de ziekenhuizen vol liggen en er mensen doodgaan, sommigen overlijden wel heel erg snel als je sociale media een beetje volgt, heb ik mijn bek te houden en afstand te bewaren. maar ik moet bewegen. dus dan maar naar de rotonde en weer huiswaarts. vorige week kreeg ik opeens een maffe inval - als mark rutte wil dat we à la maison restez-en , waarom dan niet hardlopen in mijn eigen achtertuin? ik kan lopen in een cirkel met een omtrek van 10 meter; dus dat zijn dan 1000 rondjes om 10 kilometer t...

stevensloop: wind, hamburgers en liefde aan de finish

een halve marathon is de helft van de hele. daarom heet zoiets ook een halve marathon. wie een hele marathon (42,195 meter) wil lopen, moet een halve (21,100 meter) in de benen hebben. en meer. ik heb sinds gisteren twee officiële halve marathons op mijn palmares. de eerste ging in 1 uur en 56 minuten, de tweede boven de 2 uur. en die tweede, die doet de twijfel toeslaan. die tweede, de stevensloop , die was zwaar. die was kak, ruk, geef het beestje maar een naam. het was koud en het waaide hard. op het moment dat je wind mee moest hebben, zat het tegen. weinig publiek onderweg en op de bemmelsedijk stonk het naar hamburgers - fijn voor al die gezonde lopers; niemand gaat voor de lol naar een wildvreemde zwaaien en roepen als je binnen aan de koffie kunt met cake en studio sport of kolonisten van catan. ik was niet de enige die last had van de wind, gelukkig maar. gemopper na afloop alom, maar ook trots want je had het geflikt. de stevensloop werd voor de eerste keer gehouden. ruim 700...

de kogel is door de kerk, maar eerst naar de dokter

ken je dat? dat je ooit hebt geroepen, misschien wel heel hard, dat je iets niet ging doen, omdat je er zeker van was dat het een krankzinnig idee was? dat laatste is nog steeds het geval en toch ga ik het proberen: een marathon lopen. waarom vraag je misschien. i don't know. misschien wel omdat ik denk dat ik een lafaard ben. een lafaard? check. en wel hierom. toen ik ruim drie jaar geleden begon met rennen, zei ik: ik ga niet verder dan tien kilometer. en toen ik uiteindelijk tien in de benen had, dacht ik: ach, misschien is vijftien kilometer ook wel te doen. ik deed vorig jaar mee aan de zevenheuvelenloop in nijmegen. die is vijftien kilometer lang. daarvoor had ik al twee keer meegedaan aan een wedstrijd over tien engelse mijlen: de cascaderun in hoogeveen en de bridge to bridgeloop in mijn woonplaats arnhem . tien engelse mijlen, ruim zestien kilometer. nog nooit rende ik zo ver... een halve marathon is maar vijf kilometer verder, zei iemand. ik was inmiddels lid v...