ik heb woensdag voor het eerst een uur hardgelopen op de loopband. de weersomstandigheden noopten me daartoe. de paden waren lang niet allemaal sneeuw- dan wel ijsvrij en ik ben zo iemand die liever geen risico's neemt.
jaren geleden ging ik onderuit bij het oversteken van een riviertje in cambodja. afgezien van het feit dat ik een potsierlijke indruk moet hebben gemaakt, voelde ik me niet bepaald zeker op die kletsnatte keien in dat kabbelende water. honderd procent kans op een naderende catastrofe. ik had de rest van de dag een natte, vieze kont. het werd een trauma. soort van.
nu is gebruik van een loopband niet zonder risico's. dat wist ik al, ik word op tv en social media geregeld getrakteerd op de gevaren middels filmpjes. een loopband is als een kabbelend riviertje in cambodja...
dus ik was op mijn hoede.
ik besloot rustig te beginnen. nadat ik mijn iphone in een band had gestopt en mijn favoriete nummer op repeat had gezet, schoof ik de band om mijn bovenarm en zette me schrap: een uur lang joggen op een mechanische weg. mijn uitzicht: luxaflex voor een raam aan de voorkant, een man op leeftijd op rechts en aan mijn linkerkant een jongedame, klein van stuk, strak in het vel en een haardos van, schatte ik, een derde van haar lichaamsgewicht.
ik vond er niets aan. het was saai, ik had het warm in die hal en na drie herhalingen begon mijn repeatnummer me de keel uit te hangen. ik haalde de band voorzichtig van mijn arm en wilde naar spotify om andere nummers te zoeken. en toen gebeurde het.
bij 9,3 kilometer per uur verstapte ik me. mijn linkervoet miste de band, ik schoot door mijn knieën, dreigde voorover te vallen, maar in een reflex richtte ik me op en liep door.
oeps, zei ik hardop, op een toon waaruit zelfvertrouwen klonk, ik was immers niet alleen en afgaan doen we niet.
ik wist nu zonder problemen een hardloopmuzieklijstje tevoorschijn te toveren en schoof de band terug om de bovenarm.
we're cool!
ik haalde een keer diep adem en voerde het tempo op; naar 10 kilometer per uur, vervolgens 10,5 kilometer om, na weer een rustiger tempo gedurende een minuut of 15, te eindigen met 11 kilometer per uur.
BAM!
nooit meer een loopband.
foto: (c) eccampbellphotography
jaren geleden ging ik onderuit bij het oversteken van een riviertje in cambodja. afgezien van het feit dat ik een potsierlijke indruk moet hebben gemaakt, voelde ik me niet bepaald zeker op die kletsnatte keien in dat kabbelende water. honderd procent kans op een naderende catastrofe. ik had de rest van de dag een natte, vieze kont. het werd een trauma. soort van.
nu is gebruik van een loopband niet zonder risico's. dat wist ik al, ik word op tv en social media geregeld getrakteerd op de gevaren middels filmpjes. een loopband is als een kabbelend riviertje in cambodja...
dus ik was op mijn hoede.ik besloot rustig te beginnen. nadat ik mijn iphone in een band had gestopt en mijn favoriete nummer op repeat had gezet, schoof ik de band om mijn bovenarm en zette me schrap: een uur lang joggen op een mechanische weg. mijn uitzicht: luxaflex voor een raam aan de voorkant, een man op leeftijd op rechts en aan mijn linkerkant een jongedame, klein van stuk, strak in het vel en een haardos van, schatte ik, een derde van haar lichaamsgewicht.
ik vond er niets aan. het was saai, ik had het warm in die hal en na drie herhalingen begon mijn repeatnummer me de keel uit te hangen. ik haalde de band voorzichtig van mijn arm en wilde naar spotify om andere nummers te zoeken. en toen gebeurde het.
bij 9,3 kilometer per uur verstapte ik me. mijn linkervoet miste de band, ik schoot door mijn knieën, dreigde voorover te vallen, maar in een reflex richtte ik me op en liep door.
oeps, zei ik hardop, op een toon waaruit zelfvertrouwen klonk, ik was immers niet alleen en afgaan doen we niet.
ik wist nu zonder problemen een hardloopmuzieklijstje tevoorschijn te toveren en schoof de band terug om de bovenarm.
we're cool!
ik haalde een keer diep adem en voerde het tempo op; naar 10 kilometer per uur, vervolgens 10,5 kilometer om, na weer een rustiger tempo gedurende een minuut of 15, te eindigen met 11 kilometer per uur.
BAM!
nooit meer een loopband.
foto: (c) eccampbellphotography
Reacties
Een reactie posten