en daar zit je dan. 's avonds laat, ruim tien uur na de finish van de halve marathon van leiden. op de rand van je bed en alles draait: je maag en vooral je hoofd. je lichaam doet de halve marathon nog een keer, maar dan achteruit, in rondjes en in recordtijd.
het is mis.
ik houd mijn avondeten niet meer binnen; overgeven, het overkomt me zelden tot nooit.
ik had zaterdagavond drie keer opgeschept, pasta met spinazie. de volgende ochtend, enkele boterhammen met pindakaas en een banaan. voor onderweg twee gelletjes van sis en water bij de drankposten.
het ging geweldig! met loopmaatje boris (we waren ooit studiegenoten en hadden elkaar sinds 1991 niet meer gezien) beleefde ik een heerlijke halve marathon. de ontmoeting vlak voor de start was hartelijk, alsof we elkaar een dag eerder nog hadden gesproken.
boris had aan de meet iets meer over en eindigde een minuut voor mij. maar we hadden genoten! in leiderdorp kreeg ik nog een zoen van de mrs die me stond aan te moedigen en boris en ik maakten onderweg plannen voor de dam tot damloop in september; zijn dochtertje heeft een spierziekte en hij doet mee voor stichting spieren voor spieren. boris' verhaal raakte me en ik besloot me aan te sluiten bij zijn project. er komt dus weer een sponsorloop aan voor mij, maar binnenkort meer hierover.
intussen is het midweeks en mijn malaise neemt af. mijn maag houdt zich rustig en de draaierigheid verdwijnt langzaam maar zeker. mijn weekenddienst zie ik met vertrouwen tegemoet.
hardlopen doe ik de rest van de week niet, ik wil helemaal herstellen. en gezien de temperaturen die we mogen verwachten is het voor mij sowieso beter even pas op de plaats te maken. lopen in te warm weer, ik kan er niet tegen.
en door!
het is mis.
ik houd mijn avondeten niet meer binnen; overgeven, het overkomt me zelden tot nooit.
ik had zaterdagavond drie keer opgeschept, pasta met spinazie. de volgende ochtend, enkele boterhammen met pindakaas en een banaan. voor onderweg twee gelletjes van sis en water bij de drankposten.
het ging geweldig! met loopmaatje boris (we waren ooit studiegenoten en hadden elkaar sinds 1991 niet meer gezien) beleefde ik een heerlijke halve marathon. de ontmoeting vlak voor de start was hartelijk, alsof we elkaar een dag eerder nog hadden gesproken.
boris had aan de meet iets meer over en eindigde een minuut voor mij. maar we hadden genoten! in leiderdorp kreeg ik nog een zoen van de mrs die me stond aan te moedigen en boris en ik maakten onderweg plannen voor de dam tot damloop in september; zijn dochtertje heeft een spierziekte en hij doet mee voor stichting spieren voor spieren. boris' verhaal raakte me en ik besloot me aan te sluiten bij zijn project. er komt dus weer een sponsorloop aan voor mij, maar binnenkort meer hierover.
intussen is het midweeks en mijn malaise neemt af. mijn maag houdt zich rustig en de draaierigheid verdwijnt langzaam maar zeker. mijn weekenddienst zie ik met vertrouwen tegemoet.
hardlopen doe ik de rest van de week niet, ik wil helemaal herstellen. en gezien de temperaturen die we mogen verwachten is het voor mij sowieso beter even pas op de plaats te maken. lopen in te warm weer, ik kan er niet tegen.
en door!
Ik was ook laatst lekker hardlopen en daarna rustig genieten van een Ontspanningsmassage in Arnhem. Misschien volgende keer ook gewoon jezelf laten gaan na zo een inspanning.
BeantwoordenVerwijderen