de eerste medaille van 2017 is binnen. het gebeurt zelden dat ik daarvoor verder loop dan 21 kilometer; voor deze herinnering moest ik 25 kilometer afleggen. nog nooit deed ik dit in wedstrijdverband, wel een enkele keer in een training, omdat er een marathon in het verschiet lag.
25 kilometer is eigenlijk niets voor mij - met een halve marathon houdt het wel op.
ik had veel mooie verhalen over de midwintermarathon van apeldoorn gehoord. het zou een mooie route zijn en het evenement is redelijk kleinschalig, vergeleken met bijvoorbeeld de zevenheuvelenloop, zodat het niet zo druk is op de route.
toen ik gisteravond de uitslag doorliep, zag ik dat 2400 mensen de eindstreep van de asselronde van 25 kilometer hadden bereikt en ik was niet eens de laatste loper. geen idee hoeveel mensen onderweg zijn uitgevallen, maar ik ben onderweg wel enkele keren voorbijgereden door de ehbo. en in dat busje zaten mensen.
de asselronde van de midwintermarathon is een prima voorbereiding voor een marathon - het parcours is pittig met de vele hoogteverschilletjes, maar je hebt onderweg momenten genoeg dat je het gevoel hebt dat het lekker gaat. (hardlopen is als het leven zelf.)
maar toch blijft de finish van zo'n lang eind hardlopen het mooiste van alles. ook voor hendrika (zie mijn vorige blog).
ps: ik heb zelden zoveel bekenden gezien als in apeldoorn. dank voor jullie aanmoedigingen, gezelschap en onze ontmoetingen: ferwin, patrick, gretha, ingeborg, kim, karel, inge, kim, majella, tim, marjan, ria, iwan, anouk, ron.
25 kilometer is eigenlijk niets voor mij - met een halve marathon houdt het wel op.
ik had veel mooie verhalen over de midwintermarathon van apeldoorn gehoord. het zou een mooie route zijn en het evenement is redelijk kleinschalig, vergeleken met bijvoorbeeld de zevenheuvelenloop, zodat het niet zo druk is op de route.
toen ik gisteravond de uitslag doorliep, zag ik dat 2400 mensen de eindstreep van de asselronde van 25 kilometer hadden bereikt en ik was niet eens de laatste loper. geen idee hoeveel mensen onderweg zijn uitgevallen, maar ik ben onderweg wel enkele keren voorbijgereden door de ehbo. en in dat busje zaten mensen.
de asselronde van de midwintermarathon is een prima voorbereiding voor een marathon - het parcours is pittig met de vele hoogteverschilletjes, maar je hebt onderweg momenten genoeg dat je het gevoel hebt dat het lekker gaat. (hardlopen is als het leven zelf.)
maar toch blijft de finish van zo'n lang eind hardlopen het mooiste van alles. ook voor hendrika (zie mijn vorige blog).
ps: ik heb zelden zoveel bekenden gezien als in apeldoorn. dank voor jullie aanmoedigingen, gezelschap en onze ontmoetingen: ferwin, patrick, gretha, ingeborg, kim, karel, inge, kim, majella, tim, marjan, ria, iwan, anouk, ron.
mooi gelopen Henri ! Al denk ik dat je misschien beter voor 10 kms / 10 em kan gaan. het is wel de bedoeling dat je ervan geniet toch? Hoe dan ook: chapeau!
BeantwoordenVerwijderenoh, ik heb absoluut genoten. wat een mooie ronde. ik ben inderdaad het meest in mijn nopjes tot 21 km. maar soms moet je iets geks doen ;-). ze zijn nog niet van me af ;-).
BeantwoordenVerwijderen